Boulanger & Bertrand Chamayou speelt Saint-Saëns

De jongere zus van Nadia Boulanger, Lili, had een erg zwakke gezondheid en overleed toen ze 24 jaar oud was. Desondanks slaagde ze er in om aanzien te verwerven als componiste. In 1913 won ze als eerste vrouw ooit de beroemde Prix de Rome. Haar D’un Matin de printemps is een kort, speels en fris werk...

De jongere zus van Nadia Boulanger, Lili, had een erg zwakke gezondheid en overleed toen ze 24 jaar oud was. Desondanks slaagde ze er in om aanzien te verwerven als componiste. In 1913 won ze als eerste vrouw ooit de beroemde Prix de Rome. Haar  D’un Matin de printemps is een kort, speels en fris werk uit 1917.

Camille Saint-Saëns schreef zijn Tweede pianoconcerto in nauwelijks drie weken tijd op vraag van Anton Rubinstein, die als dirigent een concert wou geven in Parijs. De première, waarbij Saint-Saëns zelf de pianopartij speelde, liep echter grandioos in het honderd doordat hij niet genoeg tijd had gehad om naast het componeren ook nog het concerto in te studeren. Vandaag is dit werk met afstand het beroemdste van de vijf pianoconcerti die Saint-Saëns componeerde. Aan het klavier zit de Franse meesterpianist Bertrand Chamayou, die het concerto in 2018 met het Orchestre National de France op cd opnam. 

De Zwitserse componist Richard Dubugnon – een rijzende ster in de wereld van de hedendaags klassieke muziek – wordt soms ‘de zoon van Ravel en Prokofjev’ genoemd. Franse en Russische invloeden vloeien samen in zijn lyrische stijl en kleurrijke orkestraties. De Arcanes Symphonique zijn korte werkjes die inspiratie putten uit de symbolen die staan afgebeeld op Tarotkaarten.

Het Belgian National Orchestra schittert ook met de kleurrijke orkestmuziek van Richard Strauss’ Der Rosenkavalier. De handeling van deze opera speelt zich af in Wenen omstreeks 1740. Ofschoon de befaamde ‘Wiener Walz’ pas aan het begin van de 19de eeuw het levenslicht zag, gebruikte Richard Strauss in het tweede en derde bedrijf van Der Rosenkavalier heel wat walsmuziek. Critici waren hoogst ontevreden met dit anachronisme, maar het publiek kon Strauss’ muziek zozeer smaken dat de orkestrale hoogtepunten al snel werden gebundeld in een betoverende suite.

Lees het programmaboekje hier.

Gerealiseerd met steun van de Belgische taxshelter via Casa Kafka Pictures.