This is Stravinsky

Dit concert sluit een intens Stravinsky-weekend af als een ceremonieel hoogtepunt. Chant funèbre, Stravinsky’s vroegste bewaard gebleven orkestwerk, is een ingetogen eerbetoon aan zijn leermeester Rimski-Korsakov. De muziek beweegt als een rouwstoet vol rillingen: donker van kleur, sober van gebaar, maar intens van emotie.

In de Symphonie de Psaumes keert Stravinsky zich naar het sacrale. Geen...

Dit concert sluit een intens Stravinsky-weekend af als een ceremonieel hoogtepunt. Chant funèbre, Stravinsky’s vroegste bewaard gebleven orkestwerk, is een ingetogen eerbetoon aan zijn leermeester Rimski-Korsakov. De muziek beweegt als een rouwstoet vol rillingen: donker van kleur, sober van gebaar, maar intens van emotie.

In de Symphonie de Psaumes keert Stravinsky zich naar het sacrale. Geen romantische devotie, maar een strenge, collectieve vorm van geloof. Stemmen en orkest versmelten tot een mystieke gedaante, waarin repetitie, eenvoud en archaïsche kracht de toon zetten. De wereldpremière van het werk vond plaats in Bozar in 1930, uitgevoerd door de Société Philharmonique de Bruxelles, de voorloper van het BNO.

Als finale barst het theater los met Petrushka. Wat begint als een kleurrijk volksfeest groeit uit tot een hallucinante dans vol maskers, poppen en ontwrichte menselijkheid. Ritme stuwt, klank kleurt, ironie en tragiek lopen door elkaar. Matthew Halls mag voor een allerlaatste keer dit weekend de hele stoet mennen, samen met het Vlaams Radiokoor. We eindigen zoals Stravinsky het wilde: scherp, levendig en onmiskenbaar ontwricht.

Dank aan de spelers van de Nationale Loterij en aan de Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Casa Kafka Pictures.