This is Stravinsky

“Ik heb in mijn leven geen enkele maat muziek begrepen, maar ik heb haar altijd gevoeld.” Met die uitspraak schiet Igor Stravinsky de hoofdvogel af. Zijn muziek wil niet ontleed worden, maar ervaren: ritmisch, kleurrijk en uitgesproken theatraal, geworteld in Russische folklore en verbeelding.

De Symfonieën voor blaasinstrumenten opent als een stug maar hypnotisch ritueel. Geen...

“Ik heb in mijn leven geen enkele maat muziek begrepen, maar ik heb haar altijd gevoeld.” Met die uitspraak schiet Igor Stravinsky de hoofdvogel af. Zijn muziek wil niet ontleed worden, maar ervaren: ritmisch, kleurrijk en uitgesproken theatraal, geworteld in Russische folklore en verbeelding.

De Symfonieën voor blaasinstrumenten opent als een stug maar hypnotisch ritueel. Geen romantische melodieën, wel scherpe klankblokken en ongewone combinaties die de ruimte hertekenen. Met Pulcinella gooit Stravinsky het masker op. Oude muziek wordt heruitgevonden als speels muziektheater, vol ironie, dans en onverwachte wendingen. Wat vertrouwd lijkt, krijgt plots scherpe randen en theatrale flair.

En dan Le Sacre du Printemps. Muziek die bij haar eerste uitvoering in Parijs de zaal deed ontploffen en meteen geschiedenis schreef. De rauwe klanklagen, hoekige ritmes en felle contrasten klonken toen ongehoord modern en bleken tegelijk onweerstaanbaar direct. Le Sacre nestelde zich razendsnel in het concertleven en blijft tot vandaag elke nieuwe generatie aanspreken. Dit is een puls die stampt, muziek die beweegt, een heidens lentefeest waarin dans en klank samenvallen. Onder leiding van Matthew Halls neemt de muziek van Stravinsky het podium volledig in bezit.

Begrijpen is optioneel. Voelen is onvermijdelijk.

Dank aan de spelers van de Nationale Loterij en aan de Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Casa Kafka Pictures.