Dit seizoen lanceren we een gloednieuw concertformaat: de Symphonic Dates. Op donderdagavond, in slechts één uur tijd, neemt presentator Thomas Vanderveken je mee achter de schermen van enkele van de grootste symfonieën uit het orkestrepertoire. Op het programma: Dvořáks Negende symfonie "Uit de Nieuwe Wereld" op 30 oktober en Beethovens Zesde symfonie "Pastorale" op 9 april. Maar wat vindt onze gastheer er eigenlijk zelf van?
Door er niet te missionarisachtig over te doen. Live gespeelde klassieke muziek is bijzonder omdat ze geen equivalent heeft: het vakmanschap, de gelaagdheid, de creativiteit en diepgang van die muziek kent geen vergelijk. Bovendien is door de tijd alleen het allerbeste van de laatste vijfhonderd jaar overgebleven; de rest werd uitgefilterd. Volgens mij houdt iedereen van klassieke muziek – alleen wéét niet iedereen dat al.
Met de Symphonic Dates verlaten we het stereotiepe format van het klassieke concert.
We verlaten het stereotiepe format van het klassieke concert – een ouverture, een concerto en een symfonie. Het Belgian National Orchestra brengt een programma van een uur waarin één werk wordt gespeeld. Zo mikken we ook op andere doelgroepen: mensen met kinderen, zij die voor of na nog iets willen eten of drinken en niet de hele namiddag of avond in de concertzaal wensen door te brengen. Aan het begin van elke Symphonic Date breng ik een … (zoekt het juiste woord) ‘wakkere inleiding’. Met beelden en wat humor ga ik op zoek naar de context, de persoonlijkheid van de componist, de eigenheid van de muziek zelf en leg ik de link met vandaag. Kortom, mijn opdracht is om in tien minuten tijd de essentie te pakken te krijgen.
Mijn vader was acteur en regisseur, hij zocht voortdurend naar muziek voor zijn regies. We hadden een hele platencollectie thuis; klassiek was één van de vele stijlen. Zelf begon ik op mijn vierde met viool, op mijn vijfde met piano. Zo groeide de aantrekkingskracht tot de muziek, tot ze aan het conservatorium definitief een deel van mijn leven werd.
Dvořák zeker en vast: ik was zes toen ik enkele thema’s in mijn pianoboek aantrof en leerde spelen. Mijn vader liet me nadien de orkestversie horen en ik was verkocht: dat koester ik als een magisch moment. Het is trouwens een symfonie waarmee Dvořák het Amerikaanse publiek wist te verleiden. Hij trok naar de Verenigde Staten om er directeur van te worden van het New Yorkse conservatorium. Hij verraste het publiek door native melodieën te gebruiken en het werk sleepte meteen een breed publiek mee. Hetzelfde gebeurt in Beethovens Pastorale: het is een verhaal op muziek, in die tijd bijzonder vooruitstrevend. Ook Beethoven heeft de symfonische bakens verzet.
Beethovens muziek inspireert mij om mijn leven op een betere manier te leiden.
Opnames beluisteren is zeker een goede voorbereiding! Al gaat natuurlijk niets boven het live beleven van muziek. In onze wereld van scrollen en kortstondige aandacht blijft live klassieke muziek een overrompelende ervaring. Ze is ook telkens opnieuw inspirerend voor onze eigen tijd. Neem nu Beethovens Pastorale: wat betekent onze natuurervaring vandaag nog? Beethovens muziek brengt ons misschien wat dichter bij de natuur. Ze inspireert mij om mijn leven op een beter manier te leiden.
