The Way to Expressionism

Wat gebeurt er als muziek niet wil imponeren, maar durft te voelen? De grote tradities barsten en maken langzaam plaats voor iets rauwers en persoonlijks.

In Erwartung (Verwachting), waarvoor de Belgische schilder Jean Brusselmans in 1936 het decor ontwierp in het Paleis voor Schone Kunsten, laat Arnold Schönberg elke vorm los. Eén vrouw, alleen in de nacht...

Wat gebeurt er als muziek niet wil imponeren, maar durft te voelen? De grote tradities barsten en maken langzaam plaats voor iets rauwers en persoonlijks.

In Erwartung (Verwachting), waarvoor de Belgische schilder Jean Brusselmans in 1936 het decor ontwierp in het Paleis voor Schone Kunsten, laat Arnold Schönberg elke vorm los. Eén vrouw, alleen in de nacht, botst op het levenloze lichaam van haar geliefde. Wat volgt is een onafgebroken stroom van emoties: verwarring, angst, rouw en woede. Schönberg rekt dat ene moment uit tot een ware roman vol pure spanning. Deze gezongen monoloog, met de stem van niemand minder dan sopraan Ingela Brimberg, geeft een gezicht aan deze ontwrichtende binnenwereld.

Daartegenover staat Richard Wagners Siegfried Idyll: een intiem liefdesgeschenk, geschreven voor Cosima en hun pasgeboren zoon. Deze tonen baden in tederheid en huiselijk geluk, als een zeldzaam moment van warmte.

Met het Adagio uit zijn Tiende symfonie bereikt Gustav Mahler een breekbaar eindpunt. Afscheid, twijfel en verstilling klinken hier zonder scrupules of omwegen. Dirigent Alpesh Chauhan  brengt naast de muziek, ook subtiele visuele elementen binnen om het geheel net dat tikkeltje extra te geven.

Dank aan de spelers van de Nationale Loterij en aan de Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Casa Kafka Pictures.