Symphony of Sorrowful Songs

De Derde Symfonie van Górecki behoort tot die zeldzame muziek die de tijd vertraagt tot een bijna stilstand. Lange, gedragen lijnen bewegen traag vooruit, als ademhaling. Herhaling wordt gebed. Eenvoud wordt kracht. In deze symfonie van de treurliederen zoekt Górecki niet naar drama, maar naar waarheid. Deze waarheid toont een menselijk gelaat, met soberheid, zachte orkestklanken...

De Derde Symfonie van Górecki behoort tot die zeldzame muziek die de tijd vertraagt tot een bijna stilstand. Lange, gedragen lijnen bewegen traag vooruit, als ademhaling. Herhaling wordt gebed. Eenvoud wordt kracht. In deze symfonie van de treurliederen zoekt Górecki niet naar drama, maar naar waarheid. Deze waarheid toont een menselijk gelaat, met soberheid, zachte orkestklanken, met een stem die boven alles uitstijgt en tegelijk innerlijk blijft. Ontroering groeit hier niet uit uitbarsting, maar uit concentratie.

Diezelfde intensiteit klinkt in Honey and Rue van André Previn. Op teksten van Toni Morrison weeft Previn een cyclus die fluistert, kleurt en zacht gloeit. De muziek beweegt tussen lyriek en subtiele jazzinvloeden, persoonlijk en kwetsbaar. Met Jeanine De Bique krijgt deze partituur een stem die warmte en helderheid verenigt, een timbre dat zowel intimiteit als kracht draagt. Dit is een avond van luisteren in stilte. Van klank die niet wil imponeren, maar wil raken. Van muziek die langzaam onder de huid kruipt en daar blijft.

Dank aan de spelers van de Nationale Loterij en aan de Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Casa Kafka Pictures.