Exiles | Max Richter

Tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de Modern Classical-beweging behoren Ludovico Einaudi, Nils Frahm en Max Richter. Richters muzikale taal bevindt zich op het snijvlak van minimalisme, Europese klassieke traditie en elektronische klanken. Diep geraakt door de migratiecrises, componeerde hij in 2021 het betoverende Exiles. Contemplatief en humanistisch onderzoekt het...

Centraal in het programma: Exiles van Max Richter

Tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de Modern Classical-beweging behoren Ludovico Einaudi, Nils Frahm en Max Richter. Richters muzikale taal bevindt zich op het snijvlak van minimalisme, Europese klassieke traditie en elektronische klanken. Diep geraakt door de migratiecrises, componeerde hij in 2021 het betoverende Exiles. Contemplatief en humanistisch onderzoekt het werk herinnering, het verstrijken van de tijd en het fenomeen van ballingschap, en ontvouwt geleidelijk de kwetsbaarheid van levens gedwongen tot ontworteling. De orkestrale texturen roepen de tocht van ballingen op en de fragiele maar volhardende hoop op een betere toekomst.

Rond dit centrale werk zijn composities van Isang Yun, Caroline Shaw, Jóhann Jóhannsson en Henryk Górecki geprogrammeerd, die allen de kwetsbaarheid van de mens, herinnering en ballingschap onderzoeken via een rijke verscheidenheid aan muzikale talen.

Een concert-avontuur

In Exiles nodigt zangeres en performer Ekaterina Levental het publiek uit met haar mee te gaan op een muzikale tocht langs verschillende innerlijke landschappen: verlies, confrontatie, wanhoop en hoop. Vanuit haar persoonlijke achtergrond als vluchtelinge geeft zij in Exiles stem aan de zoektocht naar een nieuwe identiteit – wanneer de grond onder je voeten is verdwenen, thuis niet langer thuis is, je onderweg bent zonder aan te komen.

Onder weidse orkestrale klankvelden, tussen kwetsbare solo’s, rauwe kreten en intieme fluisteringen, is Exiles meer dan een klassiek concert: het is een getuigenis van kwetsbaarheid en daadkracht. Een ervaring die niet alleen gehoord maar vooral gevoeld moet worden.

Net als Caroline Shaw in haar compositie And So, zoekt Ekaterina verbinding met wat we al kennen. Door herhaling en verschuiving van klankkleur wordt de betekenis vloeibaar. Verdwijnt de ratio naar de achtergrond en neemt het luisterende lichaam het over. Zoals in Gertrude Steins beroemde regel “A rose is a rose is a rose” geeft alleen het moment van waarnemen betekenis.

Dank aan de spelers van de Nationale Loterij en aan de Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Casa Kafka Pictures.