Eroica

Mozart denkt vrij, Berlioz denkt theatraal, Beethoven denkt radicaal. Ze luisterden anders, dachten verder en herschreven de regels van hun tijd.

Mozart laat in zijn Vijfde vioolconcerto horen hoe vrijheid kan klinken. De viool oogt niet plechtig, maar dromerig en eigenzinnig, alsof de muziek zichzelf ter plekke uitvindt. Schoonheid is hier geen versiering, maar verbeelding in beweging, met humor, verrassing en een blik naar buiten. De beroemde ‘Turkse’ passage is een surprise van de chef.

Bij Beethoven wordt die vrijheid een noodzaak. Met twee nietsontziende akkoorden beukt hij in zijn Eroica de deur open naar iets nieuws. Dit is geen muziek meer voor salons of hoven, maar een persoonlijk statement, vol spanning, conflict, drive en ambitie. Hier begint de romantiek niet als stijl, maar als houding.

En wat dan gezegd van Hector Berlioz, de visionair die begreep dat muziek ook theater en kleur kon zijn. In Béatrice et Bénédict klinkt al zijn drang om het orkest te laten spreken in contrasten en emoties die zich niet laten temmen.

Onder leiding van Michael Schønwandt en met internationale topsoliste Carolin Widmann wordt deze concert een hommage aan componisten die niet volgden, maar voorgingen.

Dank aan de spelers van de Nationale Loterij en aan de Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Casa Kafka Pictures.